Υπάρχει ένα παράδοξο που πολλοί έχουν ζήσει αλλά λίγοι παραδέχονται: μετά από έναν έντονο καβγά, ο πόθος συχνά φουντώνει. Εκεί που πριν υπήρχε απόσταση, ξαφνικά εμφανίζεται μια σχεδόν ακατανίκητη ανάγκη για επαφή. Ο καβγάς ενεργοποιεί το σώμα. Αυξάνει την ένταση, τους παλμούς, την αδρεναλίνη. Το σώμα μπαίνει σε κατάσταση διέγερσης. Και πολλές φορές, αυτή η διέγερση δεν «σβήνει» εύκολα. Μετατρέπεται. Από θυμό σε επιθυμία.
Η ανθρώπινη φύση δεν ξεχωρίζει πάντα καθαρά τα συναισθήματα. Η ένταση, είτε είναι θυμός είτε έλξη, ενεργοποιεί παρόμοια συστήματα στο σώμα. Γι’ αυτό και η μετάβαση από τη σύγκρουση στον πόθο μπορεί να γίνει σχεδόν στιγμιαία. Υπάρχει όμως και κάτι πιο βαθύ. Ο καβγάς φέρνει στην επιφάνεια την ανάγκη. Όταν φοβόμαστε ότι θα χάσουμε τον άλλον, η επιθυμία δυναμώνει. Θέλουμε να επαναβεβαιώσουμε τη σύνδεση, όχι μόνο συναισθηματικά αλλά και σωματικά.
Ο Sigmund Freud είχε παρατηρήσει ότι τα αντίθετα συναισθήματα συχνά συνυπάρχουν. Αγάπη και επιθετικότητα, πόθος και θυμός δεν είναι πάντα αντίθετα· είναι συχνά δύο πλευρές της ίδιας έντασης. Γι’ αυτό και ο έρωτας που δεν έχει ποτέ ένταση, συχνά χάνει κάτι από τη δύναμή του. Όχι επειδή χρειάζεται σύγκρουση, αλλά επειδή η ένταση είναι καύσιμο για την επιθυμία.
