Ένα έργο τέχνης δεν ανήκει αποκλειστικά σε αυτόν που το δημιούργησε. Από τη στιγμή που θα εκτεθεί, αλλάζει. Περνά μέσα από τα μάτια, τις εμπειρίες και τις σκέψεις του κάθε ανθρώπου που το συναντά. Δύο άνθρωποι μπορεί να δουν το ίδιο έργο και να νιώσουν κάτι εντελώς διαφορετικό. Και αυτό δεν είναι παρεξήγηση. Είναι η απόδειξη ότι η τέχνη λειτουργεί. Ότι δεν είναι στατική, αλλά ζωντανή.
Ίσως τελικά ο καλλιτέχνης να ξεκινά το έργο, αλλά το κοινό να το ολοκληρώνει. Και κάπου εκεί, στη συνάντηση των δύο, γεννιέται η πραγματική εμπειρία.
